آیا تا به‌حال هنگام مطالعه در حوزه کریپتوکارنسی‌ها با عبارت TRC20 مواجه شده‌اید؟ به‌نظر شما این عبارت با ERC20 چه تفاوتی دارد؟ یا اصلا ERC20 چیست؟ اگر این عبارات را دیده باشید قطعا در کنار آن‌ها کلمات استاندارد، شبکه و عبارات توکن و تتر را نیز مشاهده کرده‌اید. بنابراین برای درک دقیق مفهوم TRC20 باید با این مفاهیم نیز آشنایی داشته باشید. در یک جمله بهطور خلاصه می‌توان گفت: TRC20 یک استاندارد یا فهرست قوانین برای ساخت توکن در بستر بلاکچین ارز دیجیتال ترون است.
استاندارد TRC20 چیست؟
استاندارد TRC20 یک فهرست از قوانین برای ساخت توکن‌های مبتنی بر قرارداد هوشمند در شبکه بلاکچین ترون است. بلاکچین ترون در ابتدا استاندارد توکن‌سازی TRC10 را معرفی کرد. هزینه ساخت توکن با این استاندارد به‌نسبت استاندارد TRC20 به‌مراتب پایین‌تر بود؛ اما TRC20 استانداری مناسب برای اجرای قراردادهای هوشمند است و به‌همین دلیل در مدت زمانی کوتاه توانست جایگزین TRC10 شود. استاندارد TRC20 شامل برخی قوانین لازم‌الاجرا و چند تابع یا قانون اختیاری است. هر پروژه‌ای که قصد ایجاد توکن در بستر بلاکچین ترون را داشته باشد باید این قوانین را اجرا کند.
قوانین اجباری استاندارد Trc20
- Total Supply: تعداد نهایی توکن‌های که قرار است پروژه روی بلاکچین ترون عرضه کند (تابع محدودیت عرضه)
- Balance Of: یک متغیر برای تعیین میزان موجودی هر آدرس کاربری
- Transfer: نحوه تخصیص توکن‌های اولیه به کاربران
- Transfer From: امکان ارسال توکن‌ها از یک آدرس به آدرسی دیگر
- Approve: تابعی برای بررسی میزان تراکنش‌ها به‌نسبت تعداد توکن‌های عرضه شده (اعتبارسنجی تراکنش‌ها قبل از تایید)
- Allowance: بررسی موجودی حساب کاربران قبل از انجام تراکنش برای تایید نهایی (در‌صورت کمبود موجودی تراکنش کنسل می‌شود)
قوانین اختیاری استاندارد Trc20
- Token name: نام توکن
- Symbol: نماد اختصاری توکن
- Decimal: میزان تقسیم‌پذیری توکن یا همان مقدار اعشار آن
توکن TRC20 چیست؟
توکن TRC20 به تمامی توکن‌هایی اطلاق می‌شود که از طریق ایجاد یک قرارداد هوشمند با زبان برنامه‌نویسی سالیدیتی در بستر بلاکچین ترون، ایجاد و عرضه شده‌اند. اما برای درک بیشتر این مفهوم باید نگاهی به چیستی توکن بیاندازیم.
تفاوت توکن با کوین چیست؟
حتی بسیاری از فعالان قدیمی بازار رمزارزها نیز گاهی این دو مفهوم را با یکدیگر اشتباه می‌گیرند. توکن و کوین هر دو ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده هستند که بر‌پایه شبکه‌های بلاکچینی فعال‌‌اند. تفاوت این دو ارز نیز دقیقا در همین شبکه‌های بلاکچینی است. به ارز دیجیتالی که یک شبکه بلاکچین اختصاصی دارد کوین می‌گویند؛ اما توکن بلاکچین اختصاصی ندارد و بر‌پایه بلاکچین سایر ارزهای دیجیتال ایجاد می‌شود.
برخی از توسعه‌دهندگان پروژه‌های ارز دیجیتال برای کاهش هزینه‌های اولیه پروژه خود و همچنین به‌منظور آزمون و خطای اولیه آن یا گاهی برای کشف درصد مقبولیت پروژه، ابتدا ترجیح می‌دهند که توکن پروژه را در بستر یک بلاکچینی قدیمی و معتبرتر پیاده‌سازی و عرضه کنند و پس از جذب کاربر و شناخته شدن در دنیای رمزارزها، یک بلاکچین اختصاصی توسعه دهند. گاهی نیز پروژه همچنان به ادامه فعالیت خود را در بلاکچین ارزهای دیگر می‌پردازد.
توکن در بلاکچین‌هایی که از قرارداد هوشمند پیروی می‌کنند قابل عرضه است. زیرا در واقع توکن‌ها قراردادهای هوشمند بر‌اساس زبان‌های برنامه‌نویسی پیشرفته‌اند که در بستر یک بلاکچین تنظیم و اجرا می‌شوند. توکن‌ها عموما طی یک رویداد عرضه اولیه (ICO) به بازار معرفی و عرضه خواهند شد. همچنین بر‌خلاف کوین‌ها که همگی تقریبا با یک هدف ایجاد می‌شوند در انواع مختلف و با اهداف و مقاصد متفاوت به‌جود می‌آیند و هر‌کدام از آن‌ها کاربردهای ویژه‌ای دارند.
تفاوت اساسی دیگر کوین و توکن در تعداد عرضه آن‌هاست. یک کوین می‌تواند عرضه نامحدود داشته باشد و هیچ محدودیتی برای تعداد نهایی آن تعیین نشود. اما در‌خصوص توکن‌ها این‌طور نیست. یکی از قوانین اجباری برای ایجاد توکن، تعیین تعداد عرضه نهایی آن است و تمامی پروژه‌هایی که قصد عرضه این ارزهای دیجیتال را دارند، ملزم به تعیین محدودیت عرضه برای توکن‌های خود هستند.
بیشتر بدانید:
قرارداد هوشمند چیست؟ قراردادهای هوشمند (Smart Contact) مجموعه‌ای از کدهای برنامه‌نویسی‌اند که تنها در شبکه‌های بلاکچینی (با قابلیت پشتیبانی از قرارداد هوشمند) قابل اجرا هستند. یک قرارداد هوشمند در‌صورتی که تمامی مفاد آن بهطور کامل اجرا شود بهطور خودکار به اجرا در‌می‌آید و بعد از به جریان افتادن تحت هیچ شرایطی امکان لغو یا تغییر این قرارداد وجود ندارد. به‌عبارت دیگر قرارداد هوشمند بهطور صد‌در‌صدی غیر‌قابل بازگشت است (اگر زمان‌بندی برای پایان مشخص شده باشد، در زمان مقرر قرارداد بهطور خودکار متوقف می‌شود).
چگونه ارز دیجیتال را با TRC20 منتقل کنیم؟
تصور کنید قصد دارید تتر TRC20 را از طریق شبکه ترون و از یک صرافی به کیف پول ارز دیجیتال خود منتقل کنید. در ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که کیف پول شما از استاندارد TRC20 و شبکه ترون پشتیبانی می‌کند. سپس هنگام برداشت از صرافی در بخش مربوط به انتخاب شبکه، بلاکچین ترون یا همان گزینه TRC20 را انتخاب، مرحله آدرس دریافتی تتر را در بخش مورد نظر وارد و عملیات انتقال را تایید کنید.
توجه داشته باشید که فقط توکن‌های TRC20 امکان انتقال از طریق این شبکه را دارند و اگر یک توکن مبتنی بر بلاکچین دیگر را به اشتباه به آدرسی در بلاکچین ترون انتقال دهید، دارایی شما از دست خواهد رفت. یعنی اگر آدرس دریافت تتر یک شبکه دیگر برای مثال ERC20 (اتریوم) را وارد کیند، دارایی شما از صرافی برداشت اما به کیف پول‌تان واریز نخواهد شد؛ یعنی وارد کردن آدرس اشتباه به‌منزله از بین رفتن دارایی شما حین انتقال است. همچنین فراموش نکنید که آدرس‌های شبکه TRC20 همواره با حرف بزرگ T شروع می‌شوند.
شبکه TRC20 چیست؟
طبق توضیحاتی که تا به اینجا ارائه شد فهمیدیم که عبارت شبکه TRC20 تنها یک اشتباه رایج بوده و عملا این شبکه وجود خارجی ندارد. TRC20 استاندارد توکن‌سازی بلاکچین ترون بوده و طبق آن پروژه‌های ارز دیجیتال می‌توانند توکن‌های مختلفی را در این شبکه ایجاد و توزیع کنند؛ درنتیجه شبکه TRC20 مفهومی نادرست است.
شاید دلیل اصلی این اشتباه را بتوان پلتفرم‌های مبادلاتی ارز دیجیتال دانست؛ زیرا در این سیستم‌ها هنگام انتقال ارز دیجیتال به بسترهای دیگر از شما درخواست می‌شود شبکه مورد‌نظر برای انجام تراکنش را انتخاب کنید و در بخش انتخاب شبکه نام استانداردهای مختلف توکن‌سازی مانند TRC20 نوشته می‌شود. کاربران به‌همین دلیل تصور می‌کنند که TRC20 شبکه‌ای برای انتقال دارایی‌های ارز دیجیتال است. اما در‌واقع شبکه انتخاب شده آن‌ها بلاکچین ترون خواهد بود و توکنی که در‌حال انتقال آن هستند یک توکن مبتنی بر استاندارد TRC20 این شبکه است.